dismiss — C1
Davayı düşürmek, davayı reddetmek (hukuk)
Bir mahkemenin veya yargıcın, yasal gerekçelerin veya delillerin yetersizliği nedeniyle bir davayı resmi olarak reddetmesi.
The presiding judge dismissed the charges against the defendant after concluding that the prosecution had submitted insufficient and unreliable evidence.
Mahkeme başkanı, savcılığın yetersiz ve güvenilmez delil sunduğu kanaatine vardıktan sonra sanık aleyhindeki suçlamaları düşürdü.
Anlamlar, telaffuz ve örnekler